De Byttebierkens vind je overal... tot in Argentinië toe! En af en toe komt er eens iemand van die Zuid-Amerikaanse tak overwaaien. En nu was dat onze 86 jarige Tante Frieda...   Frieda heeft nog altijd de spirit én het gedrag van een meisje. Alleen de verpakking is wat ouder! Een maand lang genieten wij al van haar optimistische karakter... Vorige zondag hebben John en ik haar meegenomen naar de markt in Rijsel. Een ware openbaring! In Buenos Aires - een wereldstad zou je toch denken - is het aanbod bijlange niet zo groot. Alhoewel ze niks nodig had - ze logeert bij haar broer Walter - kon ze het niet laten om kaas,groenten en brood te kopen.   Maar waar ze écht naar snakte waren oesters. Oesters... kilometers moeten ze daarvoor rijden in Argentinië en dan zijn ze nog niet eens zo lekker als hier bij ons.   We hebben ons dus maar "opgeofferd" om samen met haar enkele bordjes oesters leeg te slurpen. Ideale activiteit op zo'n prachtige regenachtige ...

Als ik thuis een "echt" dineetje heb - je weet wel met alles erop en eraan - dan geef ik meestal de "dressy" versie van een gerecht dat sowieso in mijn repertoire zit. Iets dat ik met mijn ogen dicht kan maken en waarvoor ik de boodschappenlijst uit mijn hoofd ken. Ik vermijd zo een deel van de stress op de avond zelf! Want ik zit toch graag op mijn gemak mee aan tafel. En vergeet niet wij wonen in een loft dat wil zeggen... een open keuken. Ik kan dus niet foefelen met de gerechten. Want je weet hoe dat gaat met recepten die je nog niet onder de knie hebt. Op het laatste moment moet je nog het een en het ander arrangeren dat beter het daglicht niet ziet... Dus vandaag geef ik jullie twee versies van één en hetzelfde recept... een zomerse salade niçoise! Qua ingrediënten is er geen verschil. Ik heb ook verse tonijn gebruikt in het casual recept. Je kan natuurlijk gewoon tonijn uit blik nemen voor de dagelijkse versie - iets beter voor de portemonnaie! Begin m...

De laatste veertien dagen waren super druk... géén enkele vrije dag. Het lijkt de Kerstperiode wel! Mijn programma zat propvol. Ik ben amper in staat om een blogpost schrijven... En het koken schiet er helemaal bij in. Gelukkig krijgt Koen hier en daar wat eten en overleef ik thuis op potjes yoghourt. Maar er hangt beterschap in de lucht. Nog een weekje flink doorwerken en mijn vakantie - thuis - begint. We hebben een goeie vakantiekracht gevonden voor in de winkel die Sofie de volgende drie weken zal bijstaan. Natuurlijk zal ik af en toe eens binnenwippen om te kijken hoe mijn meisjes het stellen... maar ik hoop toch ook een beetje van mijn vrijheid te kunnen profiteren. Gisterenavond is Marie-Léonie - een van Sofie's beste vriendinnen - getrouwd met Jeroen - de baas van Bruno. En wie mocht het burgerlijke huwelijk voltrekken?  Juist, ja, Koen. Het was dus voor ons bijna een familieaangelegenheid... Marie-Léonie ontwerpt fantastische mooie kleedjes waarvan ik er al enkele i...

Dit weekend heb ik voor de eerste maal gnocchi gemaakt... in de keuken bij Asa. Een kwiek Duits manneke leerde ons de fijne kneepjes. Het is eigenlijk een super eenvoudig recept. Neem enkele gekookte aardappelen. Ze mogen warm of koud zijn. Liefst in de oven in de schil gegaard omdat ze dan het minste vocht bevatten. Doe ze door een pureepers of draai ze door een passe-vite. Doe er dan griesmeel en bloem bij. Voel voortdurend aan het deeg want het mag absoluut niet vochtig meer zijn. Er is dus geen vaste hoeveelheid griesmeel of bloem... je moet het zelf zo'n beetje uitzoeken. Eenmaal het juiste evenwicht bereikt mag je het deeg enkele minuten kneden zoals een brood. Rol er dan een lange worst. Snij die in kussentjes en rol die kussentjes tot bolletjes. Iets groter dan een soepballeke. En dan duw je dat bolletje een beetje plat op de tanden van een vork. Keer het met een vlotte beweging om en rol het van de vork. Et voilà... een gnoc...

Ja, zelfs mensen van mijn leeftijd - nog een kleine twee weken en er is weer een jaartje bij - mogen af en toe eens op schoolreis. Betty en Eric - belangrijke leveranciers van onze winkel en ondertussen goeie vrienden - hadden ons uitgenodigd om samen met enkele collega's Asa en Koziol te bezoeken. Voor wie niet weet waarover ik het heb... Asa is mooi strak eigentijds én betaalbaar porselein en Koziol zijn leuke kunststoffen spullen om je huis op te fleuren. Omdat Koen schijnbaar niet gemist kan worden in het Stadhuis ben ik alleen op "vakantie" vertrokken! Heerlijk! Twee dagen niks anders doen dan leuke spullen bekijken, rondleidingen volgen, eten, drinken en babbelen... Zondagmorgen heeft Koen me in Antwerpen gedropt aan onze bus. Betty had voor ons allemaal een leuke Goodiebag klaargemaakt met warme koffie, een vers croissantje en leesvoer. Over een attente gastvrouw gesproken! Na een tweetal uurtjes besloot Eric dat het tijd was om onze benen te strekken. En da...

Gisterenavond - vandaar dat jullie pas vandaag een nieuwe blogpost krijgen - was ik op bezoek bij Katrien. Om Rue de Surène voor te stellen aan haar vriendinnen... Bloggen is een veilige bezigheid thuis achter je computer... een groot verschil dus met life optreden voor veertien madammen! Enige voorbereiding is dan op zijn plaats! De ontvangst bij Katrien was schitterend. Ze woont heel landelijk in een eigentijds huis omringd door een prachtige tuin. Jammer, zéér jammer dat we alweer Belgisch rotweer hadden... en dus binnen moesten blijven. Na de hapjes - allemaal zelf gemaakt door onze gastvrouw - én een lekker drankje om in de sfeer te komen, mocht ik van wal steken. Vermoedelijk heb ik weer veel te veel gebabbeld want als ik een keer vertrokken ben ik niet meer te houden... en zéker als het over bloggen, kookboeken en koken gaat. Ik heb de dames een hele rij blogadresjes gegeven om eens rond te surfen. Kwestie van vertrouwd te worden met de wereld van de Bloggers. Ik...

Dat kookboek van Wout Bru - alhoewel je het niet zou denken op het eerste zicht - is best bruikbaar in de dagelijkse keuken. De ingrediëntenlijsten zijn kort en de techniek simpel. Ik had onmiddellijk al zin om sommige dingen uit te proberen. En die pureepatatjes... het water kwam me gewoonweg in de mond bij het zien van de foto... Eigenlijk is het gewoonweg een soort Pomme Moscovite en in mijn versie een Pomme Ostendaise. Bij Dorothy - vishandel Lanckman in de Voorstraat - heb ik lekkere verse garnaaltjes gehaald. De patatjes had ik nog in huis, de zure room en sjalotjes ook. Enkel verse bieslook heb ik meegebracht want dat heb ik nog niet in mijn kruidenpotten staan. Ik had maar een probleem. Ik was mijn kookboek kwijt. Ik heb het ergens vlug vlug in mijn bibliotheek gestopt - en nee, sorry, ik heb nog altijd géén systeem - en kon het onmogelijk terug vinden. Soit, ik had de ingrediënten en ben dus van start gegaan zonder het recept. Mijn patatjes in de steamer - koken in een ko...

Ja, de enige échte Wout Bru...! Via Twitter kwam ik deze week te weten dat we een Pop-up Store in de K - ons shoppingcenter in Kortrijk - mochten verwachten. We hebben hier in Kortrijk nu eens een échte grote vis gevangen voor enkele weken. Leuk voor ons! Als echte Foodie moest ik natuurlijk even poolshoogte gaan nemen. Koen en ik zijn enkele jaren terug eens gaan eten in Wout Bru's restaurant. Het was de zomer van de verhuis naar de nieuwe en rustige locatie tussen de dennenbomen.  Ik herinner me dat het zeer warm was op het terras, dat het eten lekker was én dat Wout een sympathieke gast was die zonder problemen met me op de foto wilde... In de Pop-up staat ook weer een vriendelijke gast - niet Wout natuurlijk! - die bij alle producten tekst en uitleg geeft. Alhoewel ik niks maar dan ook niks nodig had, heb ik me toch laten verleiden om een fles lekkere olijfolie te kopen én een kookboek. Alhoewel ik niet graag van die "chef"kookboeken koop - ze zijn mees...

Gisterenavond heb ik pas de laatste uitzending van de Hobbykok kunnen bekijken. Ik wist natuurlijk al van dinsdagavond dat niet Stephanie maar Bram de winnaar was. Waarvoor Twitter goed is hé... Ik had de bui vorige week al zien hangen omdat Stephanie bij haar bezoek in onze winkel iets over ontgoocheling zei...   Gewonnen of niet gewonnen ze is en blijft sowieso een échte goeie amateurkok en daar is heel kijkend Vlaanderen nu wel van overtuigd En natuurlijk moeten we ons neerleggen bij het oordeel van de twee meesters! Maar toch heb ik het gevoel dat er ergens iets niet klopt. Volgens mij wordt er bij VTM een vooraf bepaald draaiboek gevolgd. 't Mocht dit jaar waarschijnlijk géén vrouw en géén West-Vlaming zijn... Maar bij sommige wedstrijden is de tweede in rij op lange termijn de winnaar - kijk maar naar  Natalia van Idool! Nu heeft Stephanie als tweede ook geen verantwoording af te leggen voor haar daden aan VTM en kan ze haar eigen parcours uitstippelen. En ik ...

Ten huize Byttebier wordt er graag pasta gegeten. Ik kan Koen het vlugst thuis krijgen met de belofte van een lekker bordje pasta. En dan mag dat héél eenvoudig met wat tomatensaus en parmezaan zijn. Uiteindelijk zijn de simpelste dingen dikwijls het lekkerst. Mijn receptje van vandaag heb ik van de mamma van Houman. Houman - de knappe Perziër van de Funky Food in Kortrijk voor wie hem nog niet kent... Pasta kip. Staat al sinds mensenheugenis op de kaart in de Funky Food en zal er ook niet vlug af vliegen want Houman wéét dat het mijn favoriete gerecht is... Koop kippenlapjes of nog beter van die fijne, dikke en lange reepjes - de juiste naam ontschiet me voor het moment - maar je weet wat ik bedoel. Bestrooi ze met heel veel kippenkruid. Mijn favoriete merk is Ducros. Bak ze krokant in je pan. Kook ondertussen penne. Vergeet niet het water van je pasta te kruiden met ofwel zout ofwel een bouillon blokje. Leg de gebakken kippenblokjes op een bord naast je vuur. Bak dan...

Ja, dan kennen we eindelijk de winnaar van Hobbykok 2013... Bram of Stefanie. Ik ben grote fan van Stefanie - maar dat weten jullie ondertussen al - en hoop dus dat zij als winnaar uit de bus komt. Niets tegen Bram maar die jongen heeft volgens mij geen echt inzicht in de techniek van het koken. Als hij scoort is dat eerder een kwestie van geluk. Maar misschien denken jullie er anders over? Sowieso wilde ik Stefanie een cadeautje geven voor haar superprestatie - of ze nu wint of niet doet er niet toe - en dus mailde ik haar deze week of ze even bij ons kon langskomen. Diezelfde middag nog wandelde ze binnen. Op alle mogelijke manieren hebben Sofie en ik geprobeerd haar de uitslag te ontfutselen maar neen, ze liet niets los. Die contracten van VTM zijn ongelofelijk streng!  In feite lijkt het mij dat je in zo'n wedstrijd beter de tweede dan eerste wordt want anders wordt je vrijheid wel serieus aan banden gelegd. Maar soit...  Omdat ik wist dat Stefanie nog altijd geen...