Pasta met een lekkere pesto. Hiermee kan je bijna iedereen plezier doen. Maar kom uit je comfortzone en maak eens iets anders dan de gewone basilicumsaus. En alle basilicum komt nu toch uit de serres dus verre van een seizoensproduct... Hazelnootpesto is een lekker alternatief en écht Italiaans. Nutella, de choco onder de chocos, zit ook vol van die lekkere nootjes - ooit hebben de Italianen een serieus tekort aan chocolade opgelost met gemalen hazelnoten! Als ik lange pasta wil, kies ik bijna altijd voor linguine .  Even lang als spaghetti maar platgedrukt tot een elipsvorm, een beetje zoals onze tong. De letterlijke vertaling is dan ook: tongetjes. Het oppervlak van de linguine is een beetje ruwer - spaghetti is veel gladder - en dat doet de saus véél beter plakken. Koop altijd een Italiaans merk. Ik heb persoonlijk niks tegen Anco en consoorten maar in Italië moet elke soort pasta aan wettelijke normen qua uitzicht, lengte, dikte en samenstelling voldoen. Een beetje A.O.C...

Niks is leuker dan een marktje doen. En we hebben geluk hier in Kortrijk. Lille, Rijsel voor de Vlamingen, is vlakbij. Elke woensdag, vrijdag en zondagmorgen is er markt in Le Vieux Lille. Op zondagmorgen is het verschrikkelijk druk en staan er veel kraampjes, maar op woensdagmorgen is het er rustig. Zo rustig zelfs dat je kan parkeren op de Place du Concert. Van gemak gesproken! Met mijn beste vriend John, chef van de Heeren van Groeninge, ben ik gisteren naar Rijsel gereden. Kwestie van een beetje voorraad in te slaan voor de komende weken. We gaan bijna alle vier weken samen naar de markt en kennen ondertussen al de marktkramers... en zij kennen ons als les Belges! Ja, het is echt heel anders dan onze markt hier in Kortrijk. Die mannen hebben ongelofelijke dingen bij: kleine artisjokken, vier of vijf soorten patatjes, bossen verse kruiden, dikke versgeplukte citroenen met het blad er nog aan, topinambours... en, ze kennen hun marchandise!  Het kaaskraam is een...

Hoog tijd voor een dessertje. Een ijsje. Met een plakkerig, warm sausje. Kies je beste sauspan uit en giet er een potje crème fraîche in, 30% vet, nu even géén light. Het is tenslotte een dessert! Neem een zak caramelsnoepjes van Werther's Original. Een basic in elk zichzelf respecterende snoepkast. Doe alle snoepjes uit de papiertjes - het moeilijkste onderdeel in dit recept - en voeg ze toe aan de room. Zet je pannetje op het vuur en verwarm de room met de caramellen. Vuur op helft van de maximale warmte. Blijven roeren, het is een beetje zoals risotto maken. Langzaam verkleurt je room tot een zalige, zoete, bruine saus. Het grootste werk is achter de rug, we moeten nu alleen nog de boel assembleren. Leg op de bodem van je potjes wat verkruimelde koekjes voor het crunchy gevoel. Alle droge koekjes kunnen dienen, je moet niks speciaals halen. Ik heb er gewoon wat kattetongen voor gebruikt. Schep er dan een bolleke vanille ijs op - 't Ijsboerke of Carte d'or...

Ja, ja ik weet het, de Jeroen heeft eergisteren Chicken Wings gebakken. Maar wij maken vandaag iets dat nog lekkerder is : Sticky Chicken .  Het geheim (!) zit in de marinade. Zout, zoet en spicy ! Het kan dienen als een stevig aperitiefhapje of als een echt gerecht als je er een frisse sla en wat patatjes bijgeeft. Vorige week was er een promotie in de Delhaize : een pak drumsticks kopen, één gratis. Dat kun je niet laten liggen hé. Maar wat doe je daar dan mee? Bakken in de pan? Nee, te gewoontjes. Om wat inspiratie te krijgen ben ik even mijn kookboeken ingedoken. Marineren in iets pittigs en dan in de oven bakken, dat leek me wel wat. Wat lekkere Kikkoman sojasaus - dé sojasaus onder de sojasausen - honing van de Meli, ketchup van Heinz, five spice - ook lekker op eendeborst - geraspte gember, een teentje verse look en een goeie scheut olijfolie meer heeft de marinade niet om het lijf. De kippenpoten fatsoeneren we eerst een beetje. Het vel kan je er aan laten -...

Met de stijging van de temperatuur - godzijdank! - neemt mijn zin naar iets gezond en fris toe. Maar sunny tomatoes zijn me nog een brug te ver. Mijn mosterd haal ik deze keer bij Lorraine , een superknap madammeke dat nog goed kan koken ook. Ik volg haar al geruime tijd op de BBC. Als ik bak hou ik me 100% aan het recept - om ongelukken zoveel mogelijk te vermijden - maar bij het gewone koken interpreteer ik alles vrij ruim. Kwestie van je eigen persoonlijkheid te behouden :) In mijn ijskast nummer 3 - ja, écht waar, ik heb er drie - zit nog een lekker stukje Stilton. Dat is blauwe Engelse kaas een verre nicht van de Franse Roquefort, maar beter. Peren liggen bij mij altijd op de fruitschaal en in de winter neem ik dikwijls enkele verse vijgen mee als ik ze zie liggen. En wie heeft er nu geen zakje sla? Met de sla begin je. Besprenkel de blaadjes met goeie olijfolie en wat Maldonzout. Masseer - ja, met je handen - zachtjes de blaadjes zodat ze allemaal bedekt zijn met de oli...

Met die verschrikkelijke koudeprik (hoezo prik?) heb ik echt wel behoefte aan comfort food . En comfortabel op alle manieren dan: gemakkelijk om te maken en heerlijk om te eten. Aan caloriën denken we op dit moment niet. Ik ga nu toch niks van de nieuwe lentecollectie passen...veel te koud! Kaas is altijd lekker én zeker als hij warm is. Het enige dat je in huis moet halen is lekkere camembert. Elke kaasboer of supermarkt heeft camembert (deze komt gewoon uit de Delhaize). De rest staat in de meeste voorraadkasten : honing, tijm, peper en zout en wat olijfolie. Duikel ergens nog een restje brood op om te toasten en voilà we beginnen eraan. Begin met je oven voor te verwarmen op 180°C. Neem de camembert uit het papiertje, snij zijn hoedje eraf en steek hem terug in het doosje. Besprenkel de kaas met tijm - verse of gedroogde, het doet er niet toe - wat olijfolie, honing en peper en zout. Zet het doosje op je bakplaat - zonder deksel uiteraard - en laat de kaas in de oven staan...

Vandaag is de Superchef eindelijk geleverd. Volgens mijn Nederlandse agent Marc Berendsen een revolutie op kookgebied - die Hollanders toch! Maar je kent mij, ik ben alleen maar te overtuigen als ik het zelf eens uit kan proberen. Gelukkig heb ik vandaag, donderdag, mijn vrije dag. De Superchef is een goede - en veel goedkopere - kopie van de Thermomix. Ik ben reeds enkele jaren de gelukkige bezitster van een Thermomix ( dankzij een milde Koen met Kerstmis ) en dus de ideale vrouw om een paar testjes uit te voeren. Vlug een pompoensoepje gemaakt: wat pompoen in de oven geroosterd - 20 min. op 180°- dan alles in de Superchef met 700 ml warme kippebouillon - 18 min. op 90° snelheid 1. Blenden doe je best met twee geplooide keukenhanddoeken en je hand op het toestel want je weet nooit met warme vloeistoffen... 1 min. snelheid 7. En de soep is klaar! Simpel maar lekker. De display is digitaal, verlicht en eenvoudiger om te bedienen dan Thermomix  Maar je hebt geen ingeb...

Moeilijk zeg, een blog starten. Vlugger gezegd dan gedaan. Je moet ergens beginnen en dus ben ik maar gestart met foto's maken... Oh, dacht ik, vlug een digitaal cameraatje in mijn handtas en trekken maar! Maar mensen, dat is ook niet eenvoudig zeg. Ofwel staat er teveel op ofwel is het onscherp, te veel zon, te donker en ga zo maar door. Om een lang verhaal kort te maken, ik heb enkele E-books besteld op mijn Ipad en na enkele bladzijden had ik al door dat de beste methode Trial and Error is. Dus als mijn foto's nog hier en dan wat te wensen over laten, weet dan dan ik nog in "opleiding" ben. Positieve (!) kritiek is altijd welkom. Dan een naam voor mijn blog. Easy zou je denken. Toch niet... want de hele familie heeft er zich mee gemoeid. Als ik dan - volgens mij - een leuk voorstel had, werd het onmiddellijk tot op de grond afgebroken (stom, er bestaan er al duizenden van, saai of weet je echt niks beter..) Dagen hebben we gedelibereerd over de ju...

Niks vind ik beter in die vervelende winter dan een lekker zijdezacht soepje maken... In deze sombere januarimaand is er nog geen aanbod van verse knapperige groentjes. Het is nog al knol en kool wat de klok slaat. Maar met een beetje creativiteit maak je ook van deze gastjes een superspeciaal soepje. The key is: roasting! Er is niks beter dan de oven om van een saaie groente iets apart te maken. We starten met vier pastinaken en wat winterwortels - én leuk meegenomen, die dingen zijn zéér goedkoop - gewoon de pel eraf met de dunschiller, en dan allemaal in even grote, niet té dikke stukken snijden zodat alles gelijkmatig kan roosteren. Het gewone procedé dus. Verwarm ondertussen de oven voor op 200°C - ik zet mijn oven altijd iets hoger want bij het opendoen verlies je sowieso wat warmte. Neem een sheet pan zoals de Barefoot Contessa op Food Network altijd zo mooi zegt... (het is dus gewoon een ordinaire bakplaat, maar echt wel een van dé handigste dingen om ...