Zalig hé, dat zomerweer... Maar 't heeft - voor mij althans - een klein nadeel. Ik blijf maar zin hebben in een glaasje rosé - de vakantiewijn bij uitstek. Nu is af en toe een glaasje drinken niet slecht maar als je dat op dagelijkse basis doet krijg je toch een vakantiekilootje of twee drie erbij... En die moeten er nu meteen af mensen! Koen en ik hebben dus tijdelijk - met pijn in het hart weliswaar - het brood afgezworen. We eten nu van die isomo's - rijstwafels - in plaats van een boterham. En 's avonds alleen vis/vlees en groenten. En voor dessert een yoghurtje van mijn yoghurtmachine. Saai hé... maar 't werkt. Koen is al vijf kilo vermagerd. Ik sta nooit op de weegschaal - te confronterend - en voel het dus alleen aan mijn kleren. Sla nu niet in paniek er komt écht geen recept met rijstwafels op de blog... Ik heb voor jullie een leuk recept met abrikozen. 't Is heel lekker en 't is ook gezond. Van het aantal caloriën heb ik geen idee maar ik vermoed ...

Citroenijs dus...  maar het is het citroenijs met een sterretje! 't Is Limoncello ijs...! Gemaakt in de enige echte frisco machine!   En wie krijgt nu dat frisco wonder? Wel, Kaat! Kaat Colle is de gelukkige winnaar! Koen en ik  hebben dat hier op de ouderwetse manier beslist - je weet wel, met briefjes in een pot en er dan eentje uit trekken. En al de andere trouwe volgers - althans vanwie ik een adres doorgekregen heb - krijgen in de loop van de volgende veertien dagen friskostokjes thuis gestuurd... mailen voor de stokjes kan nog altijd op lieve@byttebier.net Nu het recept... warm de room met de suiker en het snuifje zout op in een pannetje tot al de suiker opgelost is in de room. Voeg dan de Limoncello, het citroensap en de citroenrasp toe en laat de hele boel afkoelen in ijswater. Kom niet in de verleiding om meer Limoncello toe te voegen want anders gaat je ijs niet bevriezen door het alcohol percentage. Ik spreek uit ondervinding. Meer ...

Gisterenavond hebben we heerlijk gedineerd onder een volle witte maan. Met 180 waren we deze keer om deel te nemen aan het Kortrijkse Diner en Blanc. Het weer zat ongelofelijk mee... het was gewoonweg een zalige zomeravond! Eentje om nog lang te herinneren... Normaal gesproken ben ik al weken op voorhand bezig met het menu van Le Diner en Blanc maar dit jaar was er gewoonweg tijdsgebrek. Ik weet niet of dat bij jullie ook zo is maar ik heb soms minder tijd in de vakantie dan in het gewone werkjaar. Er zijn van alle leuke dingen te doen en de stad bruist hier van het leven... en ja, dan kom ik dus in tijdnood. Gelukkig heeft John me gered en mocht ik maandagavond bij hem in de keuken van zijn restaurant mijn bloemkoolsoepje - witte soep dus voor le Diner en Blanc - komen klaarmaken. Fien - de rechterhand van John - had alle groenten al voor mij gekuist. Super zeg... ik moest maar juist alles in de juiste volgorde in de Thermomix gooien. Zo koken is écht een fluitje van een cen...

Yes, we can...make our own yoghurt! Helemaal van scratch... wél met behulp van een splinternieuw yoghurtmachientje. Super simpel maar het geeft enorm veel voldoening. Om heel eerlijk te zijn, je kan het ook perfect doen zonder machine. Kijk op youtube voor de verschillende methodes. Maar zo'n yoghurtmaker is so easy. Geen geklungel met thermometers en zo... Het leuke is dat je zelf je melk én startyoghurt kan kiezen. Je hebt dus controle over je eindproduct. En dat is in deze tijd van additieven altijd mooi meegenomen.  Na een paar keer proberen heb ik de goeie formule gevonden. Een liter melk - ik neem graag half afgeroomde biologische melk - een potje startyoghurt met levende fermenten én een half yoghurtpotje régilait korrels. De korrels geven een steviger yoghurt. Het kan zonder maar dan heb je echt lopende yoghurt. Roer alles door mekaar in een grote kruik en giet in je potjes. Ik krijg er negen potjes uit. Zet in je machientje met de timer op negen uur. Ik doe...

Nog nooit heb ik zo dicht bij de Eiffeltoren - Gustave voor de vrienden - mogen slapen... het was écht uniek. Wij logeren in Parijs altijd in ons hotelletje in de Rue de Surène dat lekker centraal én rustig gelegen is. Maar Koen had voor zijn verjaardag een mooie reischeque gekregen en dus zaten we iets ruimer bij kas... en vandaar onze upgrade. We hadden een hotel - klein maar fijn - met zicht op de Tour Eiffel! 't Was een heerlijk weekend... we zijn zaterdagavond onmiddellijk na de sluiting van de winkel naar Parijs vertrokken. Er was werkelijk geen kat op de baan en twee uur later zaten we dan ook al op een terrasje met een lekker glas wijn en een slaatje. Het bed was zacht, de badkamer reuze groot en het zicht op Gustave fantastisch! Ik moest er wel voor buiten op het balkon gaan staan en ietwat voorover buigen... Maar wie zaagt nu over zo'n klein detail? Twee dagen zomaar wat flaneren...wat dacht je, natuurlijk niet! Ik had mijn plan d'attaque tot in de pun...

Pasta met schelpjes...mmm! Lekker, vlug klaar en toch wat specialer dan een gewone spagetti... Je kunt een witte pasta vongole maken  - gewoon zoals je mossels klaarmaakt met wat witte wijn - of rode met tomaatjes. Omdat Koen really into tomatoes is, heb ik de rode versie klaar gemaakt. Je start met een lekkere tomatensaus. Olie in je sauteuse, sjalotjes of ajuin aanstoven eventueel een beetje look erbij en dan één of twee blikken gepelde tomaten erbij. Duw de tomaten in stukken met je houten lepel en laat de saus sudderen op een laag vuurtje. Hoe langer je de saus laat pruttelen hoe intenser en beter van smaak ze wordt - dat heb ik vorige week nogmaals ondervonden bij Michele in Italië.   Vergeet niet te kruiden! Zout, een beetje peper en wat suiker. Voor een keer raad ik jullie aan om niet te zot te gaan met het zout... de schelpjes geven ook nog wat zout - zeewater - vrij als ze open komen. Proef dus en pas het zoutgehalte achteraf aan. Zet ondertussen je spaget...

Ondertussen zijn we via een nachtje Dijon - we moesten daar toch even stoppen voor wat mosterd... en een stop in Reims - om een glaasje van het edele vocht te drinken - terug thuis in Kortrijk beland. Onze wasmachine draait momenteel overuren en wij trachten weer een beetje te wennen aan het werkritme... Gelukkig houden we nog even het vakantieritme aan en sluiten de winkel elke middag twee uur. Ik heb dan rustig de tijd om een lekker slaatje te maken en nog even van de zon te genieten. Koen heeft ook nog niet teveel vergaderingen en afspraken en dus is het nog best gezellig. Echt koken is er nog niet van gekomen en dus geef ik jullie een recept dat er geen is. 't Is meer een truc. Neem een watermeloen en injecteer die op verschillende plaatsen met Vodka. Niet té veel natuurlijk en als er kindjes bij zijn beperk je dan tot een kant van de meloen. Versnij dan je watermeloen in maantjes en steek er frisco stokjes in. Voilà dat is dan een coctail op een stokje...

Mag ik jullie voorstellen... Michele. Mijn hoogst persoonlijke Chef - voor halve dag toch. Jong, bereisd - enkele maanden China, een jaar Australië... - en opgeleid in een Italiaanse Culinary School in Firenze. Ik heb dan ook veel meer geleerd dan de recepten van enkele Italiaanse gerechten. Michele heeft me legendes en historische faits divers over de stad verteld. Ook de Italiaanse culinaire tradities en het verschil tussen Frans en Italiaans geschoolde Chefs hebben we uitgebreid besproken. En al babbelend en kokend heb ik enkele van zijn keukentechnieken kunnen oppikken. Volgens Michele eet je in Italië het allerbeste bij je Nonna - je grootmoeder en niet in restaurants in tegenstelling tot in veel andere landen - hij bedoelt volgens mij dan vooral Frankrijk. Australiërs assembleren en koken niet. Koken is beginnen van scratch met de producten van het land en de streek en die langzaam en zorgzaam - nadruk op langzaam - klaarmaken. De meeste mensen koken veel te haastig volge...