Mijn maand november is súper druk. Natuurlijk voor een groot stuk mijn eigen fout omdat ik véél te veel workshops geef. Maar ja, hoe komt zoiets? Overmoed waarschijnlijk... én een verkeerde inschatting van mijn eigen energie. Maar ik heb sowieso Koen plechtig beloofd om niet tegen hem te gaan zagen. Maar, man, da's moeilijk zeg! Ik moet soms écht op mijn tong bijten... Nu het is niet alleen druk door al de kooklessen ook in de winkel is het vollen bak. Elke dag dozen en dozen vol leveringen én dan nog eens een hoop agenten en leveranciers die je willen zien om extra spullen verkopen. Zot word ik er soms van! Om mijn geest tot rust te brengen ben ik gisteren - zondag dus - rond elf uur naar de winkel gewandeld om de zolder eens onderhanden te nemen. In de week komt dat er niet van want ik kan nooit een uur aan een stuk doorwerken omdat er wel altijd iemand mij nodig heeft beneden. Frustrerend... Dus met Marie Kondo - de opruimgoeroe - in gedachten ben ik er gister...

Wij zouden vandaag zondag 15 november even naar Parijs gaan. Weg en weer met de TGV vanuit Rijsel. Ik keek er écht naar uit. Even door de Tuileries wandelen en lekker uitwaaien voor de Kerstdrukte weer toeslaat... Maar het heeft niet mogen zijn. De verschrikkelijke terreur van de IS heeft het leven van tientallen mensen in één klap tot een drama gemaakt. Verbijstering, onbegrip voor mensen die een leven - ook het eigen leven - niks maar dan ook niks waard vinden. Ik herinner me nog onze wandeling begin dit jaar over het kerkhof van Père Lachaise met al de verse graven van de aanslag op Charlie Hebdo. En nu weer dat... En Parijs is zo'n mooie stad, de stad van de liefde die op één nacht de stad van de haat en de terreur wordt. Paris mon Amour... Ik sta zoals zovelen gewoon verbijsterd en ik zie vooreerst géén oplossing. Wat moet je aan je kinderen vertellen over onze wereld van vandaag? Dat het een onveilige plek is waar je iedere minuut waakzaam moet zijn? Ik weet he...

Op maandag moet ik altijd vanalles doen. Een pak boodschappen en om de zes weken ook nog eens even naar de kapper gaan. Kwestie dat mijn grijze haren verborgen blijven en ik nog onder mijn froufrou door kan kijken! Ik ga graag naar Marie, mijn kapper. Ze is juist met heel haar hebben en houden verhuist naar onze Grote Markt en dus kan je nu lekker mensen begluren vanuit je stoel. Maar eigenlijk gebruik ik de tijd van haar kleuren, snijden en brushen meestal om te lezen. Voorzien van een lekker koffietje ben ik goed voor een uur of twee... Jullie weten ondertussen dat ik de boekenbeurs niet gezien heb dit jaar en vandaar ben ik mezelf nog steeds aan het troosten. Ik heb me weer eens twee nieuwe boeken aangeschaft . Eigenlijk was ik beter gewoon geweest want ik blijf hier maar compenseren... Dat mooie rose boek is van Garance Doré een Franse blogster die ik al jaren volg. Garance blogt over de mode maar op een ongelofelijk leuke manier. Ze is wereldberoemd ond...

Gisteren Allerheiligen gevierd... of mag je dat niet écht vieren? Wij hebben er alleszins een leuke dag van gemaakt.   's Morgens ben ik met Bomma naar de markt in Rijsel gereden - John had een drukke middag in zijn restaurant en kon dus niet mee. Ik wou absoluut terug naar de markt om rillettes in te slaan voor de kookles van deze week woensdag. Rillettes d'oie - om je vingers bij af te likken én zalig als aperitief! We hebben een druk najaar in huize Byttebier met al de kooklessen van Rue de Surène én de workshops van MsAprilfisch! Druk maar leuk... want je leert de mensen heel wat beter kennen als ze zo bij je thuis op bezoek komen. Vorig jaar werkte ik samen met Stefanie Coorevits maar omdat onze Stef nu een échte TVster aan het worden is, heeft ze natuurlijk wel wat anders aan haar oren. Ik ben dus alleen van start gegaan met Cookery Classes en omdat mijn Koen dan op zo'n avond probeert tijdig thuis te zijn om nog even een handje toe te steken lukt dat best...