Niks is lekkerder dan een beetje balsamico azijn bij een tomatenslaatje. Tomaten en balsamico zijn voor mekaar gemaakt. Niet verwonderlijk natuurlijk want hun natuurlijke habitat is Italië... Nu kun je eigenlijk zoveel meer doen met een flesje balsamico. Nog niet zo lang geleden heb ik  ontdekt dat je een gewone tomatensoep een ongelofelijk upgrade kunt geven door er op het einde - als ze helemaal klaar is - er een flinke scheut balsamico door te draaien. Logisch eigenlijk als je er even op doordenkt. Je voegt in één klap zoet én zuur toe. Het geheel verfrist ongelofelijk en tegelijkertijd wordt de brakheid van de tomaten verdoezeld! Super trucje gewoonweg! En er is nog iets dat ik in Italië geleerd heb... Een zéér simpel aperitiefhapje. Gewoon wat verse, brokkelige parmezaan met een flink scheutje oude balsamico erover. Hiervoor moet je echt niet het gewone spul gebruiken maar de dikke stroperige versie. Ik heb van mijn goede vriend Daniël enkele flesjes ...

Ik weet het, ik weet het... niks van recepten hebben jullie de laatste blogposts gekregen! Ik heb gewoon géén zin gehad om maar een pot op het vuur of een schaal in de oven te steken. Het enige dat ik nog doe de is pakjes open knippen en wat tomaten of komkommers in stukken snijden... Rue de Surène is duidelijk met vakantie. De kookpot kan letterlijk de pot op! Vandaag trakteer ik jullie dus niet op een nieuw recept maar op een verslag van onze laatste uitstapjes. Zaterdag 6 augustus was het de nacht van de musea in Antwerpen. We waren sowieso van plan om naar de brillen tentoonstelling te gaan van Tuymans. Het kwam dus goed uit dat we voor de prijs van een gewoon ticket een héle nacht van het ene museum naar het andere konden gaan. Koen zocht ons een hotel met zicht op het Mas en weg waren wij! Het weer was fantastisch en we hebben dan ook genoten van het uitzicht op het dak van het Mas. De brillen waren de max en ook de sfeer was top! 's Morgens he...

Ja, het was écht super lang geleden dat Koen en ik samen in Parijs waren. Normaal gaan we zeker een keer of zes per jaar naar onze favoriete stad.   De aanslagen hebben - willens nillens - onze goesting voor een stuk aangetast. Maar een grote vakantie laten voorbij gaan zonder Parijs te zien dat ging me toch iets te ver. En zo waren we dit weekend eindelijk terug. In een hip en vrij nieuw hotel dat deze keer eens niet in de Rue de Surène lag. We kozen voor Hotel 34b in de Rue Bergère. Le neuvième ligt op weg naar Pigalle en heeft een heel andere vibe dan le huitième waar we anders logeren. Het hotel heeft een zéér franse uitstraling - overal vind je de franse driekleur terug - en er is een jong en dynamisch management. Super om foto's te nemen... Alles wat er in de minibar zit mag je zomaar uitdrinken maar jammer genoeg heb ik dat pas beseft bij het uitchecken! De lounge/ontbijtzaal staat vol boeken over Parijs en voor een boekengek als ik is dat nat...