Op Paasmorgen hebben we een vroege TGV naar Parijs genomen... Na al die weken hard werken in La Cantine was er eindelijk een beetje vakantie! Twee volle dagen Parijs. Heerlijk! Gelukkig zijn onze kindjes uit het paaseieren rapen gegroeid en konden we ze zonder probleem achterlaten in respectievelijk Kortrijk en Antwerpen. Dank zij de tips van de familie Vieren - zij staan ons steeds bij als het Parijs betreft - hadden we een leuk hotel in le 9ième. Hotel Paradis is klein, gezellig én wat belangrijk is... op wandelafstand van al de buurten waar we graag rondlopen. Omdat het nog zó koud was vroeg op de morgen beslisten we om eerst ter plaatse een lekker ontbijtje te nemen met hete koffie en warme toast. En dan was het stappen geblazen naar Buvette alwaar we een tweede ontbijt - ik toch - nuttigden. Ja, ik moet toch sowieso marktonderzoek doen en overal wat bijleren hé... Buvette is een zalig adresje om te ontbijten, te lunchen of een zomaar een hapje te eten b...

Ja, hij blijft écht een van mijn favoriete chefs... Yotam Ottolenghi. Alhoewel ik nog zijn allernieuwste kookboek niet gekocht heb - het gaat over zoete dingen, taart en dessert. Ik zal het vermoedelijk toch binnenkort kopen want mijn ventje eet nu eenmaal graag iets zoets én ik wil ook mijn reeks kookboeken van Ottolenghi compleet maken. Het gerecht/salade komt uit Plenty more. Het is een mengeling van koude en warme ingredïenten. Lekker dus die tegenstellingen. Natuurlijk heb ik het recept niet letterlijk gevolgd... want dan moest ik weer véél te veel kruiden en spullen bij mekaar zoeken die waarschijnlijk maar eens af en toe uit de kast komen en jullie weten, da's mijn ding niet. Simpel en vlug dat is wat we hier zoeken. Het allerlekkerste is eigenlijk de ajuin die je aanbakt in de kruiden met de suiker. Dus ik stel voor dat je écht veel ajuin gebruikt. In het oorspronkelijk recept staat er maar eentje in maar ik zou zéker drie of vier stuks durven gebr...

Vorige zondag zijn Koen en ik naar Maison&Objet gereden. Da's bijna in Parijs maar toch niet helemaal... maar goed het is toch weer eens wat anders dan Kortrijk. Voor de eerste keer ben ik naar de beurs geweest in mijn nieuwe functie : chef van La Cantine! Niet dat het veel verschil uitmaakt maar ik geniet van mijn nieuwe status! In september waren Sofie en ik nooit tot in Parijs op de beurs geraakt omdat er een staking was van de vrachtwagenchauffeurs in Frankrijk. Opération Escargot... ik ga dat verdomme nooit vergeten! Het duurde tot voor Rijsel eer we wisten wat er aan de hand was. Na enig weg en weer getelefoneer met Koen die thuis voor zijn computer zat, beseften we dat de vrachtwagens alle verkeer naar Parijs tegenhielden en zo traag als slakken lieten rijden. Bijgevolg hebben we in september niks van de beurs gezien... Maar nu zondag zijn we in een rechte lijn door het ochtengloren naar Villepinte gereden. Zàlige trip door de eindeloze velden. We ...