Alhoewel het vandaag hélemaal geen mooi weer is eten we hier toch zomereten. Mijn zin om boven een heet vuur te hangen is below zero. En ik wil gezond eten. Bikinifood dus. Omdat ik ook graag mijn diepvries wil opruimen tijdens de vakantie heb ik daar nog een verloren zak scampi's uitgevist. Een mango lag er nog in mijn ijskast te verkommeren en sla, ja, dat heb ik bijna altijd in huis. Heerlijk! Ik moet dus zelfs de deur niet uit... Ontdooi de scampi's in koud water en ontdoe ze van hun jasjes. Droog ze goed met keukenpapier. Begin met de vinaigrette - het belangrijkste element in dit slaatje. Begin zoals altijd met twee lepels azijn en los er wat zout in op. Voeg nu een koffielepel lekkere mosterd toe. Klop in de azijn en voeg er nu minstens zes eetlepels olijfolie. Klop het geheel tot een mooie gebonden emulsie. Zet aan de kant tot straks. Schil je mango volgens de regels van de kunst en snij in blokjes, schijfjes of go crazy en snij ze in julienne...  De zijk...

Iets fris... daar heeft een mens echt behoefte aan met die warme dagen. Een lekker koel wijntje of een glas sprankelende cava is natuurlijk altijd lekker maar soms is een niet-alcoholisch alternatief ietsje verstandiger! Koen is grote fan van de citroensiroop van Tesseire en ik zorg dan ook dat er altijd een flesje in de frigo staat. Omdat een siroop maken super gemakkelijk is heb ik er ondertussen ook zelf een in mekaar geknutseld. Lemongrass met munt... lekker hoor! Het principe is simpel. Neem een kop water en een kop suiker. Doe in een steelpannetje en zet op het vuur. Dat is je suikersiroop. Nu kun je er vanalles aan toevoegen. Dingen die moeilijk hun smaak afgeven - zoals het lemongrass - laat je even meekoken. Kruiden en zo - de munt in ons geval - voeg je pas toe als de suikersiroop van het vuur is en laat je een twintigtal minuten trekken. Een beetje zoals thee dus. Dan giet je alles door een zeef et voilà je eigen siroop is klaar. Voeg ijsblokjes,...

Bruno heeft vijf weken geleden domweg zijn enkel gebroken en zit nu in het gips. Omdat zijn nieuwe huis héél veel trappen heeft die hij nu onmogelijk op en af kan, woont hij tijdelijk weer bij ons in de Loft. Hier is alles plat en kan hij gemakkelijk met zijn rolstoel rond rijden.   Gezellig, dat wel maar een stuk drukker... vandaar dat ik gisteren even nood had aan wat frisse lucht! En dan is enkele uurtjes Rijsel voor mij dé oplossing!   Het regende, de lucht was grijs maar het was zalig... Eerst een café crème in Le Pain Quotidien en dan even de Fnac in. En, ja, weer met twee nieuwe kookboeken naar huis gekomen. De ene is een échte Franse kookboek. Je kent dat wel... de aanduidingen zijn summier en alle technieken worden verondersteld gekend. "Faites suer les oignons. Taillez les poivrons en brunoise. Quadrillez les magrets..." Maar het lijkt me wel een héél boeiend kookboek. Ik ga het zeker meenemen op vakantie naar ons appartementje in P...

Zomertijd... bikinitijd én ijsjestijd. Zalig, maar wel niet dé ideale combinatie. Maar ik heb een oplossing gevonden... het ricotta-ijsje! Lekker, fris en zéér, zéér lijnvriendelijk. Haal een potje ricotta in huis en wat lekker diepvriesfruit. Ik ben gevallen voor bosbessen. Vol anti-oxydanten en prachtig diep paars van kleur... Neem je blender uit de kast en doe er 300 gram diepvriesfruit in. Kieper het hele potje ricotta erbij en zoet met Stevia of zoetstof. Pers er nog een half citroentje in en blenden maar! Lekker om onmiddellijk uit te scheppen en op te eten. Wil je het ijs echter op een later tijdstip degusteren dan doe je de inhoud van je blender in een ijsblokjesvorm en steek het dan weer in je diepvries. Juist voor gebruik haal je de ricotta-ijsblokjes uit de vorm en kieper ze nogmaals in je blender. Blend dan tot je weer een smeuïg ijsje krijgt! Ingredïenten 300 gram diepvriesfruit 1 potje ricotta van 250 gram Stevia of Aspartaam naar ...

Voor mij is de manier waarop de Fransen radijzen eten altijd een raadsel geweest. Radis beurre... Wat en hoe die boter met die radijzen moest gecombineerd worden is me nooit echt duidelijk geworden tot een paar weken terug. Al surfend belandde ik bij een Franse blogster en wat zag ik... ja, radijzen met boter. Ze smeren werkelijk boter - échte boter wel te verstaan! - op hun radijzen én dan nog gaan ze nog even door het zout et voilà : Le Radis beurre! Maar waarom doen ze dat nu vragen jullie - en ik tot voor kort - je nu af? Als je gewoonweg een radijsje in het zout doopt en dan opeet, heb je altijd een lichte bittere aftertaste. Doe je nu wat boter op die radijs voor ze door het zout gaat dan verdwijnt al de bitterheid en heb je een succulent radijsje! Ik heb de proef op de som genomen en dus een aantal radijsjes mét koude boter en een aantal  zonder boter afwisselend opgegeten en werkelijk het is een héél verschil. Dus als je de volgende keer een bundel ...