Gisteren, zondagmorgen, ben ik eindelijk nog eens naar de markt in Rijsel geweest. Het was eeuwen geleden. John was juist weer van zijn vakantie in Frankrijk en had er gelukkig ook écht zin in. Ik heb Koen met al de inventarispapieren en het telwerk thuis gelaten. Ja, we zijn namelijk al een héle week aan het inventaris doen in de winkel. Ik moet jullie zeker niet vertellen hoeveel spullen wij moeten tellen... honderden schoteltjes, glazen, messen, vorken én lepels. Er komt precies geen einde aan! Sofie en ik hebben avonden doorgewerkt deze week en dus... een beetje ontspanning was meer dan nodig. En wat is er dan beter dan even weg naar Rijsel! Het was zàlig weer en op de markt was het gezellig druk. Ik luister zo graag naar de Fransen als ze hun bestelling doen aan de marktkramers. Ik zie dan al levendig voor me wat ze die week van plan zijn te koken... Het frappeert me ook altijd hoe klein de hoeveelheden zijn die ze bestellen.  Ze kunnen precies ve...

Voor mij is de manier waarop de Fransen radijzen eten altijd een raadsel geweest. Radis beurre... Wat en hoe die boter met die radijzen moest gecombineerd worden is me nooit echt duidelijk geworden tot een paar weken terug. Al surfend belandde ik bij een Franse blogster en wat zag ik... ja, radijzen met boter. Ze smeren werkelijk boter - échte boter wel te verstaan! - op hun radijzen én dan nog gaan ze nog even door het zout et voilà : Le Radis beurre! Maar waarom doen ze dat nu vragen jullie - en ik tot voor kort - je nu af? Als je gewoonweg een radijsje in het zout doopt en dan opeet, heb je altijd een lichte bittere aftertaste. Doe je nu wat boter op die radijs voor ze door het zout gaat dan verdwijnt al de bitterheid en heb je een succulent radijsje! Ik heb de proef op de som genomen en dus een aantal radijsjes mét koude boter en een aantal  zonder boter afwisselend opgegeten en werkelijk het is een héél verschil. Dus als je de volgende keer een bundel ...