Echte vleeseters zijn wij niet, maar af en toe eten we graag een lekker biefstukje... En als een goeie vriend jager - Ricky - een lekker stukje wild aanbiedt zeg ik natuurlijk ja, dank u wel Ricky! Fazantjes, dat is ook eens wat anders dan kip. Nu, ik weet het, fazant heeft de naam een droge vogel te zijn. Da's eigenlijk ook normaal want dat beest heeft nergens geen vet zitten. Het beste in zo'n geval is dan ook de vogel op te delen in borst en bouten. En dan die stukken apart klaar te maken. Dat is toch wat ik uiteindelijk gedaan heb... Ik heb mijn scherpste vleesmes genomen en al mijn beenhouwers capaciteiten bovengehaald en dan héél voorzichtig de borstfilets van het karkas gesneden... Er is voor alles een eerste keer!   De borstjes heb ik dan met wat zout en peper aan de kant gelegd klaar om in de pan te leggen - niet in de frigo steken, ze mogen een half uur op kamertemperatuur komen. Het belangrijkste is de saus. Een fazantje heeft iets lekkers nodig...   ...

Ok, ik zal eerlijk zijn, het is de eerste keer dat ik zelf polenta maak. Ik heb het al dikwijls gekocht en in mijn voorraadkast gezet maar nooit... nooit klaar gemaakt. Iedere keer dat ik mijn kast opruimde heb ik het pakje moeten wegsmijten - expire date! Dat ik daar zo lang mee gewacht heb... 't is doodsimpel! Water koken - met een bouillonblokje in voor de smaak - langzaam het maismeel erin strooien en blijven roeren. Meer is er niet aan! Veel gemakkelijker dan puree maken - minder afwas en helemaal géén schilwerk.   Dat zal dus meer op het menu staan in huize Byttebier! Polenta komt in veel variëteiten maar de gemakkelijkste is de precooked die maar enkele minuutjes moet koken. Kijk dus goed op het pakje naar de kooktijd. Vier of vijf minuten is de snelle versie. Om polenta echt lekker te maken werk je het af met goed wat geraspte parmezaan of in mijn geval pecorino - ik had nog een hele blok in mijn frigo liggen.   Maak de polenta op het allerlaatst ...