Sint Jacobsschelpen doen me altijd aan Compostella denken. Aan die arme bedevaarders die met een schelp op hun stok of rugzak gebonden door Frankrijk en Spanje naar het koude Galicië stappen. Ik zou het persoonlijk niet zien zitten om zo af te zien... Maar ik ben wel altijd geïntegreerd geweest door die grote schelpen. Als ik klein was lagen die bij ons in de keukenkast. En bij feestelijke gelegenheden werden ze opgevuld en gegratineerd met kaas in de oven. Heerlijk was dat! Nu zie je die schelpen bijna nooit meer liggen in de viswinkel. En de koraal hangt ook meestal niet meer aan de coquilles. Je moet goed weten wat je zoekt want die witte dikke dingen hebben eigenlijk absoluut geen appeal. Maar - je hoort me komen... - op de markt in Rijsel staat er een manneke met een hele bak vol schelpen. En hij doet ze pas open als je bestelt. En, ja, je mag de schelpen mee naar huis nemen... en de koraal wilt hij er ook aan laten. Kun je geloven hoe gelukkig ik was? Thuis rap een rec...