Op Pinkstermaandag zijn we voor de eerste keer sinds het Coronatijdperk zonder mondmasker op de TGV naar Parijs gestapt... Het voelt weer terug als vroeger. Heerlijk! Omdat er buiten die van Antonio Gaudi in Musée d'Orsay - maandag gesloten - toch geen boeiende tentoonstellingen waren, hebben we de dag integraal buiten doorgebracht. Het weer deed mee, blauwe lucht met dikke witte Margritte wolken. Leuk voor de foto's. Zoals altijd doe ik wat opzoekingswerk voor we vertrekken. Om alles "smoothly" te laten verlopen... Starten doen we sowieso in Les deux Magots met een ontbijtje. Geen betere plaats om mensjes te kijken. Je ziet er dan ook van alles. Toeristen van alle soorten pluimage. Merkensnobs, oude boho's maar ook the real Parisians kan je er spotten. Zàlig gewoonweg.  Nummer één op onze lijst was dit keer het Pantheon. Nog nooit bezocht. Schande eigenlijk. Maar na een paar boeiende Youtube filmpjes te hebben gezien over de restauratie, moest dat eindelijk worde...

Alles moet je nu reserveren. En dan liefst je bezoek keurig afhandelen in het je toegewezen timeslot. Wat natuurlijk géén ruimte toelaat om wat te slenteren en alles op je dooie gemak te doen. Maar alles went ook al die strakke regels...         Villa Empain stond al geruime tijd op ons lijstje. En als er dan op Instagram plots mooie foto's langskomen, wordt de reservatie uiteindelijk toch gedaan. Wat moeten we anders op een mooie lentezond ag in tijden van Corona?       De Villa plus twee tentoonstellingen alles in één klap. The Light House plus Aleppo. Nu we helemaal niet naar Centre Pompidou in Parijs kunnen, troosten we ons met wat we hier te lande kunnen vinden. En dat is soms ook niet mis. Groot is de tentoonstelling niet maar wel boeiend en af en toe verrassend.               Villa Empain komt relatief koel over maar misschien speelt de strakke omgeving en het jaargetijde hier ook wel een rol in.   Door de...

In onze Bioplanet verkopen ze meer dan food. Ze hebben er ook een klein assortiment boeken. En laat dat nu precies mijn zwak zijn... mijn persoonlijke Achillespees. Meestal ben ik nogal flink en weersta de aandrang.  Ik negeer straal het rek en rij koelbloedig door naar de kassa. Maar deze week moest ik even wachten - Coronarij - en héél, héél toevallig viel mijn oog op dit schitterende boek. Wow, wat een prachtige vormgeving! Ik nam het even in mijn handen om over de kaft te strelen... verzonken gouddruk! Heerlijk. Bovendien ook nog best een boeiend onderwerp... Ik heb al wel eens een boek over de darmflora gekocht maar dat heb ik onmiddellijk weggegooid. 't Was een lelijk ding op slecht papier gedrukt. En de tekening op de omslag van een stel darmen in giftige kleuren droeg ook niet bij tot het leesplezier. En als de vorm niet voldoet heb ik moeite met de inhoud. Maar dit hier... alleen de titel al " Food Pharmacy " doet je geloven in de wonderen van een goede voeding! ...