Metamorfose.

 

Onze stad heeft de laatste jaren flink geïnvesteerd in cultuur en dat heeft Kortrijk geen windeieren gelegd. Wel in tegendeel. De reeks awards en bekroningen, die het nieuwe museum Abby te beurt vielen, overtreft alle verwachtingen.  Het hoge aantal bezoekers laat vermoeden dat handel en horeca, naast Abby Café, hier stevig van meegeniet. 

Maar naast het nieuwe museum waarover ik (Koen) het later nog zal hebben, bestaat al heel lang de nood aan een ombouw van onze stadsschouwburg. Dit ontwerp van de bekende Kortrijkse architect Jan Robert Vanhoenacker (opdracht gekregen in 1911) werd op 27 november 1920 geopend en als alles goed gaat zal de 126e verjaardag gevierd kunnen worden in het gerenoveerde complex. En laat het duidelijk zijn, de gevel blijft intact en de mooie zaal op het eerste zicht ook. Maar niets is wat het lijkt. Een poosje geleden kregen we al eens een indruk tijdens open wervendag. Toen werd aan de hand van onderstaand beeld samengevat wat er allemaal zou wijzigen. De Metamorfose.

Bekijk dit beeld alsof je van achter naar voor kijkt, dus richting Schouwburgplein. Links van de grote zaal merk je de nieuwe kantoren en infrastructuur, bovengronds en ondergronds voor de artiesten. Loges, eetruimte met keuken, sanitair, en alle nodige ruimtes. Over de grote theater- en concertzaal heb ik het straks. Rechts daarvan zie je bovenaan, met kuipvormig dak, het nieuwe compacte theater (voorheen Arenatheater) waar de capaciteit bijna verdubbeld wordt. Daaronder de grote nieuwe foyer die heel makkelijk toegankelijk zal zijn vanuit beide theaterzalen. Onder de foyer komt een heel eigentijds theatercafé. Dit zal dagelijks, ook overdag, open zijn als een soort "grand café".  Daaronder zijn de lockers, de toiletruimtes, alles volledig nieuw.  De publiekruimtes zijn gekenmerkt door roze tinten, de artiestenruimtes kleuren groen, maar de gemeenschappelijke tint is natuurhout. Helemaal rechts zijn nog ontvangsruimtes voorzien maar vooral de technische infrastructuur en de bijzonder handige laad- en losinfrastructuur.  Een huzarenstukje omdat de schouwburg nu eenmaal midden in het centrum ligt.

Alexander, ervaringsdeskundige, bewaakt de verregaande toegankelijkheid 

van alle ruimtes voor rolstoelgebruikers.

Samen met projectleider Gudrun Verschueren, architect bij de Stad Kortrijk, en de bijzonder gedreven schouwburgdirecteur Alexander Ververken, kregen wij een rondleiding in het kader van het toekomstige theatercafé en de uitbating van de foyer.  

Deze foto illustreert duidelijk de technische wijziging die zoveel meer mogelijkheden zal scheppen.

Ja, zoals beloofd, de theater- en concertzaal zou intact blijven. En als alle stoelen terug op hun plaats staan zal dat ook ongeveer zo zijn. Momenteel zijn de stoelen nog in renovatie maar... ze keren terug op wieltjes. Ik probeer het eenvoudig uit te leggen.  De metalen structuur staat nu op hoogste niveau maar kan vooraan helemaal naar beneden gelaten waardoor de zetels die er terug op komen in een helling staan voor betere zichtbaarheid van de opvoeringen. Als de vloer terug motorisch omhoog getild wordt zoals hier (vloer nog niet afgewerkt natuurlijk) dan kunnen de stoelen per 2 verplaatst worden. Via de orkestbak kunnen de verrolbare zetels per twee weggeborgen worden onder het podium.  En dan verschijnt een bijzonder groot zaalvlak waar bij wijze van spreken een café dansant kan geörganiseerd worden.  Activiteiten die bezoekers staand kunnen bijwonen, zijn dan ook mogelijk.  En zoveel meer. 

Naast een comfortabele lift is er ook een veilige trap naar de sanitaire ruimtes.

Er zijn mooie banken voorzien voor als de wachtrij te lang is (grapje).

Deze mannen staan wel niet allemaal in de rij om te... nee wel om te kijken.

Let op de rose tinten bij de publieke ruimtes.

De ontwerpers hielden ook rekening met bezoekers die overdag of 's avonds hun laptop of andere waardevolle spullen veilig zullen willen opbergen. Hiertoe zijn er lockers, met een cijferslot in mooi warm hout dat ook op andere plekken terugkeert. Uiteraard zijn ook de vestiaires volledig vernieuwd.

De houten vestiairekastjes. De sleutel kan je niet verliezen want het is een cijferslot.

Maar ook de artiesten worden in de watten gelegd. De mooie loges werden aangevuld met bijzondere infrastructuur.  Ook de medewerkers kregen hun keuken en ruimtes om samen te werken en te vergaderen.  Overal keert de warme houttint weer. Oude en nieuwe gebouwen vloeien in elkaar. Elke plek is toegankelijk via lift of trap of hellend vlak voor rolstoelgebruikers. Alle medewerkers gaan nu dichter bij elkaar huizen.

Op de onderstaande foto krijg je al een beeld van het grote nieuwe theatercafé van de schouwburg. De rechterwand in baksteen, die de grens vormt tussen de nieuwbouw (achter oude gevels) en de historische schouwburg, blijft in zijn naakte toestand.  Dit is een bewuste keuze die de historiek van het gebouw weergeeft.  De ruime trap rechts op de foto geeft toegang tot de foyer.  De open ruimte vooraan verbindt beide niveau's visueel met elkaar. Er komt ook een gemeenschappelijke toegang tot café-restaurant en schouwburg zelf. Dit merk je best op de onderste foto die de andere zijde belicht. Hier en daar met tochtwerend glas. 

De centrale toegang. Achter de ramen zit het Schouwburgplein.

Boven bevindt zich straks de foyer met een drietal verschillende soms ook mobiele bedieningstogen.  Deze kunnen bij grote recepties ook elders in de gangen benut worden. 

Boven deze ruimtes bevindt zich dus het kleinere theater. Nou ja, zo klein ook weer niet, want tot max. 200 personen kunnen daar aanwezig zijn. Opmerkelijk aan dit theater is o.m. dat er natuurlijk licht binnen kan en de akoestische wanden zijn bijzonder geschikt voor het type events dat daar zal doorgaan. 

Op deze foto is de bewaarde muur, met hier en daar nog zichtbare vroegere - al dan niet toegemetste - openingen, die de historiek van het gebouw verklappen.  

En dan zijn er nog de onverwachte elementen waar ik nooit eerder op gelet had, 

zoals deze trappenhal die doet denken aan Parijs appartementen of herenhuizen.

Er zijn nog enkele geheime kantjes over het verleden van het gebouw die ik wel eens mondeling zullen verklappen, maar 1 ding is zeker, dit is een topnotch realisatie waar elke Kortrijkzaan apetrots op zal mogen zijn. 

Voor deze wedergeboorte werkt de stad samen met Wit Architecten en met hoofdaannemer Furnibo.

En als uitsmijter een foto uit de oude doos. Niet zomaar want het is om die reden dat de parterre nu opgetild zal kunnen worden om een heel groot genivelleerd vlak te bekomen zoals op de foto.   

Je kan de historiek en de evolutie van de werken ook gedeeltelijk vinden en volgen op de website van de Schouwburg.  En geef toe, de titel van deze blogpost, De Metamorfose, is niet overdreven.

Vergeet niet dat je ook nu, in afwachting op andere locaties, culturele voorstellingen van de schouwburg kan bijwonen.  Vaak heel boeiend en zeer voordelig via een CUBO-abonnement, waarbij je 20 euro per maand betaald en hiermee naar alle films en vele voorstellingen van Budascoop en de Stadsschouwburg kan gaan, ook in de concertstudio vb.

Deze opstelling zal dus terug mogelijk zijn in de gerenoveerde schouwburg.