Mijn favoriete kookboek...





Hoewel ik súper veel kookboeken heb, is er toch eentje dat altijd komt bovendrijven...
Dat van Samin. Een ongelofelijk boek als je het mij vraagt. Eentje waar ik eindelijk alles
in vind wat ik al altijd wilde weten over koken - de chemie, de processen...




Want receptenboeken daar zijn er duizenden van maar van échte "How to cook" boeken zijn er
bitter weinig te vinden.

Je hebt de écht schoolboeken natuurlijke zoals die van Spermalie en de Groene Poort maar die
geven veelal een volledig overzicht van de Franse Keuken. Basisbereidingen zoals soepen, sausen,
vlees- en visgerechten...




Er is dan ook de de Larousse Encyclopedie die bij elke hobbykok in de keukenbibliotheek zit.
Bij mij bitter weinig geconsulteerd moet ik zeggen. Ze zien er na al die jaren nog splinternieuw uit.
Geen goed teken voor een kookboek als je het mij vraagt!



Een goede poging was de basis. Prachtige boekjes op goudsnee. Juweeltjes voor de bibliotheek!
Maar ook hier weer puur bereidingen - goeie, basic bereidingen dat wel - maar niks, geen woordje uitleg WAAROM men iets doet en WAT ER GEBEURT  als je bepaalde ingrediënten toevoegt.
Ik miste dat altijd en overal...



Soms kon je hier en daar een brok informatie opvangen als je een filmpje van een goeie kok bekeek.
Die liet dan soms wel eens iets van zijn tong rollen zoals : " we doen hier zout op de ajuin zodat hij vocht gaat verliezen en dan mooi glazig wordt en niet bruin"
Puur goud heb ik die tips altijd gevonden! Maar nergens kon je die dingen in boekvorm of naslagwerk vinden... Dus heb ik uren en uren naar kookprogramma's en youTube filmpjes gekeken om uit te vinden hoe de dingen in mekaar zitten. Gluten bijvoorbeeld... daar heb ik ook even op moeten zoeken. Wist ik veel dat er eigenlijk twee soorten bloem zijn? Een met veel proteïnen en met veel minder? En dat de eerste de bloem is die veel gluten aanmaakt als je ze kneedt... dus ideaal voor brood, pizza en pasta? En dat de andere bloem beter is voor de patisserie waar je liefst géén gluten hebt!
Kan je dus gewoon vinden op het pak van de bloem. Héél simpel maar je moet het weten hé.
En nu is er eindelijk, eindelijk een boek voor de gewone mens die graag kookt en ook eens het hoe en waarom achter alles wil weten.


En nee, je moet het niet lezen, je moet er in studeren! Het is een studieboek voor de kok die vooruit wil geraken en los wil komen van receptuur en zijn eigen ding wil proberen. Dit is dé handleiding om eindelijk zonder wieltjes te leren fietsen!





Samin heeft écht een berewerk verzet! Vier jaar heeft ze over het boek gedaan. Zij is ooit zonder enige opleiding gestart in de keuken van Chez Panisse in Californië. Omdat ze maar niet begreep hoe de koks wisten wat ze wanneer moesten doen. Ze werkten zó uit het hoofd en hadden precies geen moeite met de juiste oventemperaturen te bepalen of de juiste hoeveelheid zout toe te voegen om een gerecht perfect op smaak te brengen. Je kunt natuurlijk zeggen dat het routine en ervaring is maar ergens moesten ze die dingen toch geleerd hebben...





Samin is nu ook op Netflix te zien. De serie is super leuk om naar te kijken maar kan niet aan het
boek tippen. Het is meer een soort documentaire waarvan je kan genieten tijdens slapeloze nachten...

Ik heb het boek op mijn Ipad in het Engels staan omdat het hier in het begin niet te koop was en ik sowieso graag de originelen versie heb. Maar ik heb het ook nog gekocht als boek in het Nederlands omdat ik daar dan wat kan in bijschrijven en passages onderlijnen. In studeren dus...

En nog iets dat ik leuk vindt, is dat er nergens foto's in staan maar overal leuke tekeningen!

Ben van plan om er volgend jaar workschops over te geven... iedereen kan wat extra info over de
keukenprocessen gebruiken denk ik!


Lisboa... again!

Buiten eten en drinken kan je in Lissabon natuurlijk ook het een en het ander bezoeken. Vandaar dat ik jullie vandaag tracteer op wat foto's van onze uitstapjes in en rond Lissabon.
Jullie weten ondertussen al dat Koen en ik houden van hedendaagse kunst en dus stond het Museum Maat zeker op ons programma.




Maat is gebouwd bij een oude - nu gerestaureerde electriciteitscentrale - en gelegen in het stadsgedeelte Bélem. We namen een Uber want te voet zagen we dat niet zitten.




Lissabon ligt aan de monding van de Taag. En de rivier is daar écht heel breed en de bruggen zijn dus ook héél lang. We hadden die dag schitterend en warm weer met een strakke blauwe lucht. En dat in februari!




Geef toe, van ver heeft die brug toch wel een zeker "Golden Gate" gehalte!





Van iedereen kregen we de tip om Sintra en Cascais te bezoeken...  En ja, het heeft wel wat, Sintra.
Daar staat namelijk het voormalige koninklijk paleis waar elke bewoner er een stukje heeft bij- of aangebouwd. Enige samenhang zie ik niet echt buiten dat alles ongelofelijk kleurig is. Voor mij heeft het geheel een groot Disney gehalte. Dus... niet echt mijn ding. Maar het mag gezegd zijn, het uitzicht is prachtig.




De tuin rond het paleis was zalig om in te wandelen en we hebben er ook nog lekkere koekjes gekocht...






De binnenstad van Lissabon is cosy en niet te groot en gewoonweg gezellig om in rond te lopen. En doordat ze op heuvels gebouwd is heb je toffe uitzichten.



Doordat de stad zoveel hoogteverschillen heeft doe je de vreemdste ontdekkingen...
Je stapt in de ene straat een winkel binnen en op de derde verdieping stap je weer buiten in een andere straat. Heel apart!




De grote en belangrijke straten lopen door tot aan de Taag en 's avonds zit iedereen daar te genieten van de zonsondergang...




Ook 's avonds een terrasje doen was geen probleem... En zien jullie hoe mooi de bestrating is? Overal zijn de straten met blinkende kasseitjes betegeld en overal verwerken ze er prachtige patronen in.






En natuurlijk heb ik ook nog een super leuke winkel gevonden : La Vida Portugesa! Gewoonweg top!






Nog mooier dan Merci in Parijs en het leuke was dat ze zoveel food verkochten. Sardientjes in blik&olie bij de vleet...
Op onze laatste dag zijn we naar het voormalige terrein van de Expo geweest met de niet te overtreffen Hop on Hop off bus. Het lijkt een domme toeristtrap maar eigenlijk zijn die bussen héél handig want met de prijs van één ticket kan je een héle dag op en af stappen en bezoeken wat je wilt.


 

En,ja, daar was er wéér een lange brug! Maar ook het station was de moeite waard om te bekijken... want niemand minder dan Calatrava was de architect.




's Middags zochten we altijd een snelle, lichte hap omdat na het uitgebreide ontbijt in ons hotel en het geplande restaurantbezoek van 's avonds de caloriën zich niet mochten opstapelen...





En wees maar zeker... in Lissabon kan je bère lekkere dingen vinden!




Vier nachten, vijf dagen. Het was ideaal om een stad zoals Lissabon te bezoeken. En deze keer hebben we echt ons verstand gebruikte en niet elke dag 28000 stappen gezet... want na een vol jaar La Cantine was deze stop écht broodnodig!