Paris...again!

Wij waren onlangs in Parijs. De zondag voor de grote brand in de Notre Dame. We zijn er toen van ver langs gelopen want eenmaal bezocht ga je eigenlijk nooit meer terug. Wie heeft er nu zin om in de eindeloze wachtrijen te gaan staan?




Jammer van dat kleine spitse torentje... want ik vermoed dat ze dat niet meer gaan vervangen. Je hoort en ziet al de wildste projecten circuleren over de heropbouw. En de Fransen kennende kan dat dus alle richtingen uit gaan!
Met Sinksen gaan we sowieso terug en we blijven dan twee nachtjes slapen. Tijd genoeg dus om even polshoogte te gaan nemen - indien mogelijk natuurlijk.
Maar eigenlijk zijn we naar Parijs gereden om Koen's kerstcadeau uit te proberen. Ik heb hem "une carte POP" cadeau gedaan. Dat is een prioritaire toegangskaart voor Centre Pompidou. We kunnen daarmee een jaar lang - van maart 2019 tot maart 2020 - alle tentoonstellingen bezoeken.




Het heeft me 75 euro gekost en het is voor twee personen. En het zàligste van al is dat je overal via een shortcut binnen mag. Géén lange rijen meer voor ons! In het verleden hebben we soms al boeiende tentoonstellingen gewoon links laten liggen omdat het ons de moed ontbrak om in de rij te gaan staan...
Deze keer was het een overzichtstentoonstelling van het werk van Victor Vasarely.




Leuk om ook de minder gekende werken eens te zien... zo wist ik niet dat hij het logo voor Renault ontwierp.




En natuurlijk hebben we ook de nodige tijd op de terrasjes gespendeerd om aan "people watching" te doen. Vlak voor je binnengaat in de Palais Royal heb je op de hoek een gezellig klein café met een groot verwarmd terras buiten. Ideaal dus op een frisse lente zondag.




Een dag in Parijs is maar een dag in Parijs geweest voor ons als we een wandeling langs de Seine en door de Tuileries kunnen maken. Juist zoals je als je naar de zee gaat toch even het strand op moet om het "echte" zeegevoel te hebben.






Zien jullie in de verte de Notre Dame? En het kleine, spitse torentje? Wel mensen da's de laatste keer
dat je ze zo gezien hebt... 24 uur later was het weg!
Voilà dat was ons daguitstapje naar Parijs...

Mijn favoriete kookboek...





Hoewel ik súper veel kookboeken heb, is er toch eentje dat altijd komt bovendrijven...
Dat van Samin. Een ongelofelijk boek als je het mij vraagt. Eentje waar ik eindelijk alles
in vind wat ik al altijd wilde weten over koken - de chemie, de processen...




Want receptenboeken daar zijn er duizenden van maar van échte "How to cook" boeken zijn er
bitter weinig te vinden.

Je hebt de écht schoolboeken natuurlijke zoals die van Spermalie en de Groene Poort maar die
geven veelal een volledig overzicht van de Franse Keuken. Basisbereidingen zoals soepen, sausen,
vlees- en visgerechten...




Er is dan ook de de Larousse Encyclopedie die bij elke hobbykok in de keukenbibliotheek zit.
Bij mij bitter weinig geconsulteerd moet ik zeggen. Ze zien er na al die jaren nog splinternieuw uit.
Geen goed teken voor een kookboek als je het mij vraagt!



Een goede poging was de basis. Prachtige boekjes op goudsnee. Juweeltjes voor de bibliotheek!
Maar ook hier weer puur bereidingen - goeie, basic bereidingen dat wel - maar niks, geen woordje uitleg WAAROM men iets doet en WAT ER GEBEURT  als je bepaalde ingrediënten toevoegt.
Ik miste dat altijd en overal...



Soms kon je hier en daar een brok informatie opvangen als je een filmpje van een goeie kok bekeek.
Die liet dan soms wel eens iets van zijn tong rollen zoals : " we doen hier zout op de ajuin zodat hij vocht gaat verliezen en dan mooi glazig wordt en niet bruin"
Puur goud heb ik die tips altijd gevonden! Maar nergens kon je die dingen in boekvorm of naslagwerk vinden... Dus heb ik uren en uren naar kookprogramma's en youTube filmpjes gekeken om uit te vinden hoe de dingen in mekaar zitten. Gluten bijvoorbeeld... daar heb ik ook even op moeten zoeken. Wist ik veel dat er eigenlijk twee soorten bloem zijn? Een met veel proteïnen en met veel minder? En dat de eerste de bloem is die veel gluten aanmaakt als je ze kneedt... dus ideaal voor brood, pizza en pasta? En dat de andere bloem beter is voor de patisserie waar je liefst géén gluten hebt!
Kan je dus gewoon vinden op het pak van de bloem. Héél simpel maar je moet het weten hé.
En nu is er eindelijk, eindelijk een boek voor de gewone mens die graag kookt en ook eens het hoe en waarom achter alles wil weten.


En nee, je moet het niet lezen, je moet er in studeren! Het is een studieboek voor de kok die vooruit wil geraken en los wil komen van receptuur en zijn eigen ding wil proberen. Dit is dé handleiding om eindelijk zonder wieltjes te leren fietsen!





Samin heeft écht een berewerk verzet! Vier jaar heeft ze over het boek gedaan. Zij is ooit zonder enige opleiding gestart in de keuken van Chez Panisse in Californië. Omdat ze maar niet begreep hoe de koks wisten wat ze wanneer moesten doen. Ze werkten zó uit het hoofd en hadden precies geen moeite met de juiste oventemperaturen te bepalen of de juiste hoeveelheid zout toe te voegen om een gerecht perfect op smaak te brengen. Je kunt natuurlijk zeggen dat het routine en ervaring is maar ergens moesten ze die dingen toch geleerd hebben...





Samin is nu ook op Netflix te zien. De serie is super leuk om naar te kijken maar kan niet aan het
boek tippen. Het is meer een soort documentaire waarvan je kan genieten tijdens slapeloze nachten...

Ik heb het boek op mijn Ipad in het Engels staan omdat het hier in het begin niet te koop was en ik sowieso graag de originelen versie heb. Maar ik heb het ook nog gekocht als boek in het Nederlands omdat ik daar dan wat kan in bijschrijven en passages onderlijnen. In studeren dus...

En nog iets dat ik leuk vindt, is dat er nergens foto's in staan maar overal leuke tekeningen!

Ben van plan om er volgend jaar workschops over te geven... iedereen kan wat extra info over de
keukenprocessen gebruiken denk ik!