Stommiteit met een deksel...

Vorige week bakte ik kippenhaasjes om bij onze nieuwe patatjes te eten. Op zich is daar helemaal niks moeilijks aan... Maar door mijn stom toedoen moest ik bijna een ei bij de patatjes koken.





Voor mij geen probleem maar voor Koen... die moet absoluut géén eieren hebben. Niet gekookt of niet gebakken. Hij eet géén ei alleen als het in een pannekoek verstopt zit  - en ik vermoed dat hij gewoonweg niet weet dat er eieren in pannekoekenbeslag zitten.
Wat ik dan wel uitgevlooid heb? Om mijn kippenhaasjes super zacht te laten worden, heb ik een deksel op mijn pan gezet. Nu was het niet het juiste deksel... maar eentje een maat of twee kleiner!
En omdat ik het deksel op de pan heb laten zitten terwijl het vuur afstond en dus alles langzaam




afkoelde, is mijn pan in onderdruk gegaan. Muurvast zat dat deksel! Met niks kregen wij dat ding daar af! Koen heeft alle middelen uit de kast/gereedschapskist gehaald om het deksel uit die pan te krijgen. We hebben ook de hele boel in een bad met koud water ondergedompeld maar niks te doen het ding bleef vast zitten.





Te langen laatste heeft Koen mijn pan naar de haaien gedaan met een schroevendraaier en een hamer. Het deksel heeft enkel een deuk maar mijn pan - Le Creuset nog wel! - is klaar voor het containerpark.




De kip is onbeschadigd uit het avontuur gekomen maar lieve mensen laat dit ook voor jullie een wijze les zijn: gebruik nooit ofte nooit een deksel dat kleiner is dan je pan!

Lente patatjes...

Ja, sorry, het was even zéér hectisch bij ons thuis en vandaar... de twee weken durende blogstilte! Maar I'm back on track! We vliegen er gelijk weer in...
Het seizoen van de lekkere slaatjes staat voor de deur maar omdat de tomaten en de komkommers toch nog niet volledig op smaak zijn, gaan we beginnen met de nieuwe patatjes...




Die kleine patatjes zijn zàlig gewoonweg gestoomd/gekookt en dan gebakken in de pan in wat boter of olijfolie en lekker afgekruid met Maldonzout, wat peper en héél veel verse peterselie. Onverbeterbaar mijn inziens!
Toch heb ik nóg een andere lekkere manier gevonden om die kleine gasten klaar te maken. Een aardappelslaatje. Ideaal omdat je het enkele uren vooraf kan klaarmaken en je dus enkel nog wat vlees en vis moet klaarmaken en je eten staat op tafel. Hélemaal Rue de Surène dus...
Zoals met alle eenvoudige dingen zit het geheim in de details. Volg dus goed de verschillende, essentiële stappen in de recept.
We beginnen met onze patatjes te koken of te stomen. Alhoewel ze klein zijn, heb ik ze toch nog even in twee gesneden. Op "hapgrootte" als het ware.




Terwijl de patatjes garen, snij je een rode ajuin in fijne ringen. Het moet een rode ajuin zijn en geen witte omdat die witte veel te scherp van smaak is. Zet een pannetje water op - of als je de patatjes in een pot kookt kan je het kookwater gebruiken. Blancheer nu je rode ajuin één minuut. Blancheren wil zeggen dat je de ajuin een volle minuut in het kokende water legt en dan na die minuut onmiddellijk uit het water haalt en droog dept. Doe hetzelfde met een 100 gram spinazie - één minuut in het water en dan onmiddellijk eruit en afkoelen onder koud water - dit doe je om de groene kleur te behouden - én dan droogdeppen. De rest van de spinazie hou je om de slakom te dresseren. Je hebt enkel 100 gram nodig om te blancheren.




Het lijken misschien op het eerste zicht overbodige en tijdrovende stappen maar mensen dit maakt écht het verschil! Doen dus hé...
Nu maak je de dressing. Niks moeilijks. Alles bijeen doen in een potje en roeren maar... én even proeven natuurlijk!




Meng nu je patatjes met de in fijne reepjes gesneden geblancheerde spinazie en de rode ajuin. Voeg de dressing toe en roer alles onder mekaar. Doe de fijngehakte peterselie en de dille eronder maar hou nog wat aan de kant om straks je schotel af te werken.




Vul een lage slakom met wat babyspinazie en leg je aardappelsla er mooi op. Garneer met nog wat verse kruiden en wat extra citroenrasp...





Zet dan in de ijskast tot gebruik want na enkele uren is de sla nog een stuk lekkerder! Ik bak hier vanavond nog wat goed gekruide kippenhaasjes bij en Koen zal wel zorgen voor een lekker glaasje rosé...




Lenteslaatje met nieuwe patatjes



Ingrediënten


  • 1kg nieuwe patatjes
  • een kleine zak babyspinazie - 100 gram blancheren én de rest in de slakom onder de patatjes
  • een rode ajuin
  • een citroen - voor de citroenrasp
  • een koffielepel kappertjes - uitlekken en in stukjes snijden
  • een koffielepel witte wijnazijn - ik gebruik altijd witte balsamico van de Delhaize
  • 100 gram zure room
  • 50 gram mayonaise met citroen - Hellman is héél lekker vind je in de Albert Heijn
  • Maldonzout
  • peper
  • verse peterselie - fijngehakt
  • verse dille - fijngehakt

Londen...

Vorige maandag zijn Sofie en ik samen een dagje weg en weer naar Londen geweest. 't Was mijn verjaardagscadeau aan Sofie. Een héle dag met ons tweetjes eten en shoppen in Londen. Slim gezien van mij natuurlijk... een cadeau waar ik ook mee van kon genieten!




Om zes uur 's morgens zijn we uit Kortrijk vertrokken met de auto naar het station van Lille Europe. En, iets wat een fluitje van een cent zou moeten zijn was bijnà faliekant afgelopen, we reden namelijk de juiste afrit straal voorbij! Ja, babbelen hé... Na héél wat gestress en gezweet zijn we dan uiteindelijk toch nog op tijd aan onze Eurostar geraakt. Gelukkig, want zo goedkoop zijn de tickets naar Londen nu ook weer niet!
Na een bijna rustige reis - naast ons zat zo'n giecheltrien -  kwamen we aan in St. Pancreas.



Vandaar hebben we rechtstreeks de metro genomen naar Covent Garden om te gaan ontbijten in de Ivy.



Zàlige service en nu eens een écht Engels ontbijt met alles - eieren en zo - erop en eraan!




Om dat het nog veel te vroeg was om te gaan shoppen, zijn we eerst langs de Theems, Big Ben en door St. James Park gewandeld. En niet onbelangrijk... mét de lentezon in onze rug!




Anthropologie in Regentstreet is een van onze favoriete winkels en ze hebben daar echt van alles... een beetje La caverne d'Ali Baba! Echt mensen, als jullie naar Londen gaan, vergeet dan niet om daar zéker langs gaan.




Het is iets anders dan Merci in Parijs maar toch ook weer een beetje hetzelfde. Wij vinden daar steeds nieuwe inspiratie voor onze winkel op het Vandaleplein.
Natuurlijk hebben we ook al de winkels van de High Street gedaan en we kwamen eensgezind tot de conclusie dat ze allemaal een beetje hetzelfde hebben. Geef ons dan maar de originele winkels hier in Kortrijk waar de eigenaars zélf een toffe collectie samenstellen...




's Middags was Soho aan de beurt. Eerst en vooral aten we een lekkere lunch - buiten op het terras - in Le Comptoir Libanais. Heerlijk eten in een super kitcherige omgeving... écht ons ding - qua eten toch!




Na al het geslenter zijn we dan nog juist voor we de metro weer instapten richtig station even bij Selfridges binnengewipt. Man, man, heb je daar mooie én dure spullen... Alleen al voor de schoenen is er daar een heel verdiep gereserveerd!




Om tien uur stonden we terug in Rijsel waar we dan nog even moeten zoeken hebben naar onze auto want met al dat gehaast van 's morgens waren we totaal vergeten in welke parking we stonden!


Eindelijk... mooi weer!

Zijn jullie ook zo blij met het mooie weer van de laatste twee dagen? Ongelofelijk hé, hoe content we kunnen zijn met een paar graden meer en wat zon op onze snoet...





Natuurlijk besef ik dat we zelf in mei nog gietende regen en temperaturen onder de tien graden kunnen hebben maar wat we nu krijgen pakken ze ons niet meer af!
Shaun, onze buurman op het Vandaleplein, heeft gisteren zelfs al zijn terrasje uitgezet. En effectief 's middags zaten de mensen al buiten soep te eten...






Voor deze mooie zondagmiddag heb ik zelfs al een "slaatje" in mekaar geknutseld met de overschotjes van de laatste dagen. Deze week heb ik hamburgers van bloemkool gebakken. Weer een receptje - wel een beetje naar mijn hand gezet natuurlijk - van Ottolenghi. Ik blijf die man top vinden.







Eigenlijk maak je gewoon een soort pannenkoekenbeslag waar je gekookte kleine roosjes bloemkool ondermengt en dan bak je er gewoonweg steeds een grote eetlepel beslag in een antikleefpan. En dan krijg je die dikke pannekoeken/hamburgers...








Snij je bloemkool in mini roosjes en stoom ze beetgaar. Een volledige bloemkool is wat te veel dus hou de rest voor een soep of zo.








Maak ondertussen een gewoon beslag van 120 gram bloem - moet echt geen zelfrijzende zijn, gewone bleoem is goed genoeg. Neem vier eitjtes en kluts die in je kom bloem. Doe er nu nog anderhalve koffielepel Maldon zout bij. Waarschuwing : als je gewoon fijn zout gebruikt neem je de helft van deze hoeveelheid! Nu nog enkele draaien van onze pepermolen. Kruiden doen we verder met kurkuma - geeft een mooie gele kleur én is super gezond - en met komijn. Vind je komijn niet lekker, laat het er dan gewoon uit. Doe er zeker nog drie volle tafellepels vers gehakte peterselie bij. Da's lekker en geeft een boost qua vitamine C.







En kieper er nu - de afgekoelde - roosje bloemkool bij en je bent klaar om te bakken. Het beslag mag niet té lopend zijn. Je moet bergjes in je pan kunnen maken... Bak ze aan een kant bruin, draai ze dan voorzichtig om en duw er wat op om ze in model te brengen...






Lekker warm maar ook op kamertemperatuur zijn ze zàlig. Overschot bewaar je afgedekt in de ijskast en gebruik je dan later zoals ik vandaag in een slaatje of een lunchbox!







Ik ben met mijn slaatje in de zon gaan zitten op terras met mijn nieuw boek dat ik gisteren bij Theoria kocht. En dat boek is ook een aanrader... Het is het verhaal van Antoine Leiris die zijn vrouw Hélène verloor bij de aanslag in de Bataclan in Parijs vorig jaar november. Het is een prachtig boek over een jonge journalist en zijn kleine zoon die op andere manier tracht om te gaan met het verlies van zijn vrouw en de moeder van zijn zoontje. Misschien niet écht het vrolijkste boek om op zo'n zonnige dag te lezen maar het stemt alleszins tot nadenken.





Bloemkoolhamburgers à la Ottolenghi




Ingredienten



  • één kleine bloemkool
  • 120 gram bloem
  • 4 volledige eieren
  • 1+1/2 koffielepel komijn
  • 1/2 koffielepel kurkuma
  • 1+1/2 koffielepel Maldon zout
  • 1 koffielepel peper
  • 3 eetlepels fijngehakte peterselie
  • zonnenbloemolie om in te bakken

Bloemkool met kaassaus?

Ja, vandaag eens écht is een klassieker maar dan op een nieuwe - en bovendien super gemakkelijke - manier. Dat bloemkool en kaas voor mekaar gemaakt zijn daar twijfelt waarschijnlijk niemand meer aan. De nogal flauwe groente krijgt gewoonweg een opkikker van de umami in de kaas. Umami - voor diegenen die hier even in het duister tasten - is de vijfde smaak.



 


Ik kan umami het beste omschrijven als dat wat de meeste hartige gerechten lekker maakt. Het krokante randje in een lasagneschotel, de restjes die in de pan blijven als je worstjes gebakken hebt... proef je de umami al?
Nu, ons receptje van vandaag start dus met een doodgewone bloemkool die je in roosjes snijdt en gewoonweg stoomt of kookt tot de gewenste gaarheid. Zet wel alvast je oven op 180°C.






Ondertussen blend je wat oud brood tot broodkruim en rasp je flink wat parmezaan - vol umami!






Als je wat broodkruim over hebt, doe je die best in een propere confituurpot en steek die dan in de diepvries. Zo blijft je broodkruim goed en heb je er altijd wat in voorraad.
Meng de broodkruim en de parmezaan met wat volle room en doe er wat verse peper over. In principe heb je geen zout nodig want je mengsel zout genoeg door de kaas.






Kieper de bloemkool in een vuurvaste schaal en schep je sausje over de bloemkool. Werk af met reepjes gerookte ham - ik gebruikte hier een overschotje serrano. Zet de boel enkele minuten in de oven - gewoon op hete lucht, grill is niet nodig.






Geloof me, het is een heerlijk gerechtje ideaal om bij een lekker stukje vlees te serveren.
Dit sausje kan je ook maken om over witloof of een overschot van gekookte groentjes - wel weer even opgewarmd natuurlijk! - te draperen en er dan weer iets nieuws van te maken.





Laat je de hesp weg dan kan het zo een vegetarische maaltijd worden. Maar ik zou er in dat geval nog wat extra kaas over raspen...




Bloemkool met kaas en hesp - even anders



Ingredienten

  • één bloemkool
  • 30 gram broodkruim
  • 50 gram parmezaan
  • een potje van 225 ml room - zoveel gebruiken tot je een romig niet lopende saus hebt
  • peper
  • gerookte ham

Toscane...

Nee, het is nog geen écht vakantieseizoen maar ik heb toch al iets super leuks om naar uit te kijken.
Eind april vertrek ik voor 4 dagen naar Toscane. Op foodtrip! Zàlig hé...


Samen met Hilde en Dirk-Jan die hier bij ons in Kortrijk het restaurant en culinair atelier Taste and Colours runnen. Ik ken Dirk-Jan al jaren en weet dat hij door en door gepassioneerd is en enkel voor the real thing gaat.




Kwaliteit en oorsprong van de producten zijn ongelofelijk belangrijk voor hem dus ik weet nu al dat we alleen het allerbeste te zien en te proeven krijgen!
Toen ik twee weken geleden op zaterdagmorgen de mail van Taste and Colours opende en het programma van de Culinaire Inspiratietour in Toscane begon te lezen, liep het water letterlijk uit mijn mond. Dat was nu nog eens een programma!




Masterclass pasta, masterclass broodbakken, een slager-specialist bezoeken... man, man dat was right up my alley!
En dan de locatie beste mensen, een fattoria ergens in de bergen rond Siena. Wat moet een mens meer hebben in de lente?




Het weer is natuurlijk de onzekere factor maar what the hell in mijn vrije tijd ga ik me met een dik boek/Ipad neervleien op mijn bed en eindeloos lezen... of kletsen met mijn medereizigers.




Koen overtuigen was niet moeilijk. Mijn ventje gunt me alleen maar het beste - ja, ik heb nu eenmaal de juiste man gekozen hé!
Ook Sofie zag het zitten om mij enkele dagen te missen in de winkel en dus is ondertussen het vliegtuig geregeld en de reis geboekt!




Héél zeker weet ik het niet maar misschien zijn er nog plaatsjes vrij dus als iemand van jullie ondertussen ook goesting gekregen heeft om mee te gaan... contacteer dan vlug Hilde op info@tasteandcolours.com en wie weet zitten we binnenkort samen aan tafel in Toscane!

Wintergroenten...

Echt, dit is de laatste blogpost die jullie krijgen met wintergroenten. Ik ben ze gewoonweg beu... Vanmorgen ben ik na lange tijd nog eens met John naar de markt in Rijsel gereden. 't Was natuurlijk écht wel weer leuk om op de markt rond te wandelen maar man, man, overal lagen er nog pompoenen, pastinaken en dikke winterwortelen. Om depressief van te worden. Ik heb gewoon genoeg gehad van de knollen en de kolen. Mijn fantasie om er leuke gerechten mee te bedenken geraakt ten einde.




Gelukkig lagen er ook pakken tulpen zodat ik toch nog een héél klein beetje een lentegevoel kreeg...
Maar kom, hoe dan ook, ik smijt er nu toch nog een laatste koolrecept tegenaan. Eentje met spruitjes dan nog! Niet iedereens favoriet, dat weet ik, maar deze keer gebruiken we ze rauw. Super gezond want je krijgt een boel vezels binnen en die zorgen ervoor dat je tenminste lekker slank blijft.




Nu moet ik zeggen dat ik wel met de nodige argwaan aan het recept begonnen ben. Rauwe spruiten, hoe krijg je dat nu lekker? Wel, het zit hem allereerst in het superdun snijden van de spruitjes. Dus haal je mandoline uit de schuif of een verschrikkelijk scherp mes en je allerbeste snijtechniek...



 
Dan meng je er wat lekkere olijfolie, een klein beetje citroensap en vers geraspte parmezaan onder.
Wees niet zuinig met de kaas want die geeft juist veel smaak.




Ik heb er natuurlijk nog wat extra Maldon zout bij gedaan. Jullie kennen me hé! Als je nu proeft is het écht niet lekker... de kool blijft te veel op de voorgrond. Maar vertrouw me alles komt goed als je er de gedroogde cranberries onder mengt.




Onmiddellijk krijg je meer balans door de tegenstelling bitter en zoet. Schep er dan nog wat rijpe, romige avocado door en je hebt een gezonde én lekkere wintersalade. Eentje om Pascale Naessens jaloers te maken!





Spruitjessalade met cranberries


  • een kommetje - schoongemaakte - spruitjes
  • een zakje gedroogde cranberries 
  • een rijpe avocado
  • een stukje parmezaan
  • een beetje citroensap
  • olijfolie
  • Maldonzout
  • peper

Technische panne...

Deze week geen recept alhoewel ik wel iets tofs gevonden had, dat ik écht graag eens wil uitproberen. Maar de electronica heeft me in de steek gelaten. Mijn inductie vuur had de laaste weken al geregeld kuren. Sowieso is het al altijd een heel gevoelig ding geweest. Bij het minste heb ik een foutmelding... een druppeltje te veel water of een pot wat scheef op het vuur en pang... het is zover. Piep! piep! piep! En overal F F F F F F! Ja, fuck, zeg!




Maar nu, man,man, het was niet meer te doen. Tien tot vijftien keer moest ik proberen voor het ding eindelijk wilde werken... je goesting om te koken verging er gewoonweg bij.
Dus, ik naar Miele gebeld en een afspraak gemaakt. Eerst probeerde die juffrouw me aan telefoon verder te helpen maar F32 zei haar uiteindelijk ook niks. Dan maar een manneke gestuurd.
Op vrijdagvoormiddag zat ik braaf te wachten... maar om elf uur nog géén kat. Stuk ongeduld dat ik ben, heb ik toch maar even teruggebeld naar Miele. Of dat ze me niet vergeten waren en hoelang een voormiddag bij Miele eigenlijk duurt?  Nee, nee, Mevrouw alles verloopt volgens plan en ja, een voormiddag die duurt tot één uur. Huh? Ik heb altijd gedacht dat om twaalf uur de voormiddag gedaan was...




Maar uiteindelijk kwam mijn redder toe... Stefaan, een sympatieke man met een grote glimlach, die even het probleem bekeek, het onmiddellijk herkende en meteen aan de oplossing begon te werken en zo mijn stressniveau op slag naar nul bracht. Kijk, zo'n man, daar heb ik nu zo'n respect voor... Hij heeft super voorzichtig zonder ook maar iets te beschadigen mijn vuur helemaal gerepareerd. Weliswaar hing er een hoog prijskaartje aan het onderdeel maar ja, een kok zonder vuur da's zoals een zwaantje zonder motor hé.




Vergeef me de vergelijking maar sinds Koen is tegengehouden door een zwaantje blijft dat beeld in mijn hoofd hangen...
En, Stefaan heeft niet alleen mijn inductievuur gerepareerd hij heeft me ook nog het een en het ander bijgeleerd. Na tien jaar weet ik eindelijk wat ik allemaal kan met dat ding!
Het allerstomste is nu wel dat ik vergeten ben een mooie foto van die man te maken. Ik heb alleen een foto met zijn hoofd in de kast. Dom hé...



My resolutions for 2017...

Elk nieuw jaar vraagt om goeie voornemens. Bij mij is dat toch zo... Zonder die "resolutions" heb ik het gevoel dat ik doelloos aan het nieuwe jaar begin.




Aangezien de maand januari bijna voorbij is, wordt het écht tijd dat ik ze hier kenbaar maak. Want dat is natuurlijk één van de karakteristieken van die goeie voornemens, je moet ze delen met de buitenwereld. Zodat iedereen kan volgen wat je ervan bakt...
Ok, dus, hier gaan we!


Mijn eerste voornemen is om een betere "meal planning" te doen. Ik verklaar even nader.
Zoiets begint op papier. Bij voorkeur op zondag bij een lekkere koffie, een stukje aangename muziek op de achtergrond en wat zonneschijn op tafel.


Alle dagen van de week noteer ik in mijn zwarte Moleskine. Dan vraag ik aan mijn altijd verstrooide Koen wanneer hij "vermoed" dat hij thuis zal eten. Want op dagen dat ik alleen thuis ben, ja, dan ga ik voor een glas wijn + houmous + worteltjes.




Mijn idee van fast food. Of het kan ook een kommetje Griekse yoghurt met bosbessen en lekkere chai thee zijn. Kwestie van de afwas tot het minimum te beperken...




Op dagen dat mijn ventje thuis is, maak ik er dus wél werk van. De bedoeling van mijn eetplan is om wat meer structuur aan te brengen zodat ik ook mijn overschotjes kan opgebruiken. En dat brengt me dan naadloos aan mijn tweede goede voornemen : betere restverwerking.




Echt mensen hier kan ik nog serieus bijleren! Vraag het aan mijn hele familie, ik maak meestal véél te véél eten. Nochtans heb ik de oorlog niet meegemaakt en nooit honger geleden... Ik vermoed dat het een gen is want mijn moeder heeft er ook last van. Dus, waar was ik gebleven, ja, de restverwerking. Ik maak graag iedere keer iets nieuws en dus op het eind van de week heb ik een ijskast vol overschot.




Daar wordt dus dit jaar stevig aan gewerkt. Ik hou jullie op de hoogte... en ik zal hier op de blog misschien boeiende restverwerkende recepten kunnen posten!
En dan een laatste - food related - goed voornemen : werken aan mijn mise en place! Ja, mise en place mensen is niet alleen een fancy term uit de professionele kookwereld maar ook écht belangrijk in de huishoudelijke keuken.




Je bent stukken meer geconcentreerd als je al je spullen mooi naast je hebt staan. Ik kan dan tenminste in mijn pot roeren of het vlees in het oog houden in plaats van nog naar de berging/frigo/diepvries te moeten lopen... Het is gewoon een kwestie van wat discipline. Meer is dat eigenlijk niet hé. Ik doe het niet altijd allemaal afzonderlijke potjes, gewoon de fles melk of de pot zure room klaar zetten is soms genoeg... we moeten tenslotte niet overdrijven!
En, hebben jullie eigenlijk goede voornemens gemaakt? Laat eens wat horen?